Advies
Vistapoint Coaching & Training geeft gratis advies over stress.
Wil je een vraag stellen? Stuur ons een mail, en je kunt het antwoord hier anoniem op de site lezen.
Welke recht heb ik bij overspannen door werkgever?
Momenteel zit ik 2 weken thuis doordat ik overspannen ben geworden door mijn werkgever/werksituatie. Ik werk pas 3 maanden bij deze werkgever en sinds het begin ben ik niet goed begeleid in werkzaamheden,slecht behandeld, onterecht beschuldigd,gediscrimineerd,uitgescholden en dat allemaal onterecht. Hiervoor heb ik met heel veel plezier gewerkt bij een bedrijf dat erg ver was van huis en waar ik elke dag in de files stond waardoor ik uiteindelijk heb besloten om werk te zoeken dichter bij huis.maar verkeerde keuze het werd elke dag erger ik kwam met hoofd en maagpijn thuis, totdat er op een dag (2 weken geleden) het zo erg was dat ik met hartkloppingen thuis kwam en direct door naar de huisarts ben gegaan en hij heeft mij kalmeringsmiddelen gegeven en gezegd dat ik een paar dagen thuis moet blijven om rust te nemen. Waarna ik ook nog naar de bedrijfsarts ben geweest en die geconstateerd heeft dat er sprake is van verhoogd spanningsniveau oorzaak door werksituatie. voordat ik mij ziek melde was ik al bezig om ander werk te zoeken,omdat ik totaal niet naar mijn zin had bij mijn huidige baan door al die stress en onrechtvaardigheid. Nu heb ik ander werk gevonden gelukkig! en kan ik daar per 1 december starten en afgelopen maandag heb ik ook mijn ontslagbrief gestuurd naar de werkgever. Maar het probleem is dat ik momenteel nog zo onder spanning zit, voel mij helemaal niet goed maar de werkgever verwacht mij wel spoedig dat ik kom terwijl ze in deze 2 weken nooit contact hebben opgenomen om op z'n minst te vragen hoe het gaat. Ik wacht nu nog op de beslissing van de arboarts wanneer en of ik nog moet gaan werken, maar ik ben gewoon niet meer in staat om daar te gaan werken en de vraag is ook hoe ik bij mijn nieuwe werkgever ga starten ik hoop snel te herstellen maar het lijkt erop dat het steeds erger wordt, ik heb overal pijn nek schouders en lichaam door spanningen ik kan zelfs niet eens mijn eigen kindje in bad doen. ze hebben gewoon totaal mijn gezondheid hiermee kapotgemaakt. nu vraag ik mij af kunnen ze mijn nog verplichten onder deze stress te gaan werken?, en ontslag heb ik genomen omdat ik gewoon nood gedwongen was om iets anders te zoeken nadeel is dat het veel verder van huis is en wat niet mijn eerste keus is maar door die stress had ik geen keus! als ik daar zou moeten blijven zou ik helemaal gek worden! mijn vraag ook kan ik de werkgever aanklagen wat ze mij nu hebben aangedaan, ik ben er helemaal onder door dat ik nergens meer zin in heb.
Momenteel zit ik 2 weken thuis doordat ik overspannen ben geworden door mijn werkgever/werksituatie. Ik werk pas 3 maanden bij deze werkgever en sinds het begin ben ik niet goed begeleid in werkzaamheden,slecht behandeld, onterecht beschuldigd,gediscrimineerd,uitgescholden en dat allemaal onterecht. Hiervoor heb ik met heel veel plezier gewerkt bij een bedrijf dat erg ver was van huis en waar ik elke dag in de files stond waardoor ik uiteindelijk heb besloten om werk te zoeken dichter bij huis.maar verkeerde keuze het werd elke dag erger ik kwam met hoofd en maagpijn thuis, totdat er op een dag (2 weken geleden) het zo erg was dat ik met hartkloppingen thuis kwam en direct door naar de huisarts ben gegaan en hij heeft mij kalmeringsmiddelen gegeven en gezegd dat ik een paar dagen thuis moet blijven om rust te nemen. Waarna ik ook nog naar de bedrijfsarts ben geweest en die geconstateerd heeft dat er sprake is van verhoogd spanningsniveau oorzaak door werksituatie. voordat ik mij ziek melde was ik al bezig om ander werk te zoeken,omdat ik totaal niet naar mijn zin had bij mijn huidige baan door al die stress en onrechtvaardigheid. Nu heb ik ander werk gevonden gelukkig! en kan ik daar per 1 december starten en afgelopen maandag heb ik ook mijn ontslagbrief gestuurd naar de werkgever. Maar het probleem is dat ik momenteel nog zo onder spanning zit, voel mij helemaal niet goed maar de werkgever verwacht mij wel spoedig dat ik kom terwijl ze in deze 2 weken nooit contact hebben opgenomen om op z'n minst te vragen hoe het gaat. Ik wacht nu nog op de beslissing van de arboarts wanneer en of ik nog moet gaan werken, maar ik ben gewoon niet meer in staat om daar te gaan werken en de vraag is ook hoe ik bij mijn nieuwe werkgever ga starten ik hoop snel te herstellen maar het lijkt erop dat het steeds erger wordt, ik heb overal pijn nek schouders en lichaam door spanningen ik kan zelfs niet eens mijn eigen kindje in bad doen. ze hebben gewoon totaal mijn gezondheid hiermee kapotgemaakt. nu vraag ik mij af kunnen ze mijn nog verplichten onder deze stress te gaan werken?, en ontslag heb ik genomen omdat ik gewoon nood gedwongen was om iets anders te zoeken nadeel is dat het veel verder van huis is en wat niet mijn eerste keus is maar door die stress had ik geen keus! als ik daar zou moeten blijven zou ik helemaal gek worden! mijn vraag ook kan ik de werkgever aanklagen wat ze mij nu hebben aangedaan, ik ben er helemaal onder door dat ik nergens meer zin in heb.
Antwoord
Allereerst vind ik het heel goed van je dat je op tijd actie hebt ondernomen en een andere baan hebt gevonden! Ook al is het natuurlijk erg vervelend dat het voor jou noodzaak is om bij je huidige werkgever te vertrekken. Blijkbaar heb je in die drie maanden tijd zoveel spanning opgebouwd dat je er lichamelijke klachten van hebt gekregen. Erg vervelende situatie! Ik begrijp dat je nu nog een kleine maand hebt om weer een beetje tot rust te komen voordat je met je nieuwe baan gaat beginnen, maar ik lees ook dat je je veel zorgen maakt of dat allemaal wel gaat lukken.
In principe heb je nog verplichtingen tegenover je huidige werkgever, maar je zegt dat je eigenlijk niet meer terug kunt, omdat je daar alleen maar meer klachten van krijgt. Dit lijkt me heel begrijpelijk en het is natuurlijk erg zwaar om te blijven werken op een plek waar je je zo ongelukkig voelt.
Ik ben helaas niet gespecialiseerd in juridische vragen, maar het lijkt me verstandig als je eerst even het antwoord van de arbo arts afwacht. Mocht dat voor jou negatief uitpakken, dan kun je misschien ergens juridisch advies inwinnen.
Ik hoop voor je dat je de rest van de maand in ieder geval kunt gebruiken om een beetje tot rust te komen. Probeer zoveel mogelijk te ontspannen en zoek een uitlaatklep voor alle negatieve emoties en spanningen. Probeer aan lichaamsbeweging te doen en focus je zoveel mogelijk op alle positieve dingen om je heen.
Veel sterkte!
In principe heb je nog verplichtingen tegenover je huidige werkgever, maar je zegt dat je eigenlijk niet meer terug kunt, omdat je daar alleen maar meer klachten van krijgt. Dit lijkt me heel begrijpelijk en het is natuurlijk erg zwaar om te blijven werken op een plek waar je je zo ongelukkig voelt.
Ik ben helaas niet gespecialiseerd in juridische vragen, maar het lijkt me verstandig als je eerst even het antwoord van de arbo arts afwacht. Mocht dat voor jou negatief uitpakken, dan kun je misschien ergens juridisch advies inwinnen.
Ik hoop voor je dat je de rest van de maand in ieder geval kunt gebruiken om een beetje tot rust te komen. Probeer zoveel mogelijk te ontspannen en zoek een uitlaatklep voor alle negatieve emoties en spanningen. Probeer aan lichaamsbeweging te doen en focus je zoveel mogelijk op alle positieve dingen om je heen.
Veel sterkte!
Hoe kom ik van die spanning af?
Hoi, Ik heb soms dat ik me enorm gestresst en gespannen voel. Zo erg dat ik er enorm misselijk van word en last van mijn maag en darmen krijg. Ik lig dan vervolgens de hele nacht wakker van de misselijkheid en de pijn. De volgende dag is de misselijkheid weg, maar de pijn is er nog, ik kan dan nauwelijks rechtop staan. Wat kan ik doen aan deze spanning, want de nasleep is echt ondraaglijk? Een dagje thuis blijven is niet echt een optie.
Hoi, Ik heb soms dat ik me enorm gestresst en gespannen voel. Zo erg dat ik er enorm misselijk van word en last van mijn maag en darmen krijg. Ik lig dan vervolgens de hele nacht wakker van de misselijkheid en de pijn. De volgende dag is de misselijkheid weg, maar de pijn is er nog, ik kan dan nauwelijks rechtop staan. Wat kan ik doen aan deze spanning, want de nasleep is echt ondraaglijk? Een dagje thuis blijven is niet echt een optie.
Antwoord
Wat vervelend dat je zulke heftige lichamelijke reacties hebt bij stress. Ik neem aan dat je zeker weet dat de oorzaak van je misselijkheid en pijn stress is? Anders zou het geen kwaad kunnen om hiermee voor de zekerheid naar je huisarts te gaan om eventuele andere oorzaken uit te sluiten.
Je vraagt wat je aan je klachten kunt doen. Het eerste antwoord dat bij me opkomt is heel voor de hand liggend, namelijk: zorgen dat je niet zo ontzettend gestresst en gespannen raakt. Want ook hier geldt: beter voorkomen dan genezen. Op het moment dat je eenmaal zo enorm gestresst bent, is het lastig om een weg terug te vinden.
Wat wel heel belangrijk kan zijn op zo'n moment, is letten op je ademhaling. Als je ligt, leg dan je handen op je buik. Voel waar je adem naartoe gaat en probeer via je buik te ademen. Ga daarbij met je aandacht naar je voeten en je handen, en probeer de spieren in je handen en voeten los te laten. Waarschijnlijk wordt dan ook je ademhaling rustiger. Wist je dat je van een verkeerde ademhaling (hyperventilatie) ook last kunt krijgen van misselijkheid en darmklachten? Misschien kun je daar eens op googelen en kijken of je wat herkent van de symptomen en verhalen van andere mensen. Uiteraard is het vooral belangrijk om uit te zoeken wat de oorzaak is van je spanningsklachten en daar een oplossing voor vinden.
Hopelijk ben je hier voor nu mee geholpen, mocht je nog vragen hebben, dan kun je ze altijd stellen. Veel sterkte en succes!
Je vraagt wat je aan je klachten kunt doen. Het eerste antwoord dat bij me opkomt is heel voor de hand liggend, namelijk: zorgen dat je niet zo ontzettend gestresst en gespannen raakt. Want ook hier geldt: beter voorkomen dan genezen. Op het moment dat je eenmaal zo enorm gestresst bent, is het lastig om een weg terug te vinden.
Wat wel heel belangrijk kan zijn op zo'n moment, is letten op je ademhaling. Als je ligt, leg dan je handen op je buik. Voel waar je adem naartoe gaat en probeer via je buik te ademen. Ga daarbij met je aandacht naar je voeten en je handen, en probeer de spieren in je handen en voeten los te laten. Waarschijnlijk wordt dan ook je ademhaling rustiger. Wist je dat je van een verkeerde ademhaling (hyperventilatie) ook last kunt krijgen van misselijkheid en darmklachten? Misschien kun je daar eens op googelen en kijken of je wat herkent van de symptomen en verhalen van andere mensen. Uiteraard is het vooral belangrijk om uit te zoeken wat de oorzaak is van je spanningsklachten en daar een oplossing voor vinden.
Hopelijk ben je hier voor nu mee geholpen, mocht je nog vragen hebben, dan kun je ze altijd stellen. Veel sterkte en succes!
Reactie
Bedankt voor je reactie. :)
Ja, ik weet zeker dat die misselijkheid en pijn voortkomen uit stress (eerder spanning eigenlijk). Misschien ook in combinatie met iets anders. Maar die spanning heeft er echt wel mee te maken.
Ik kan niet voorkomen dat ik zo gespannen raak. Dan zou ik situaties uit de weg moeten gaan, en dat is vrijwel onmogelijk.
Ik ben niet aan het hyperventileren op zo'n moment, met mijn ademhaling is dan niks mis. Als ik erop ga letten (bij bijv ontspanningsoefeningem) krijg ik het benauwd.
Is er echt niet nog iets anders wat ik eraan kan doen?
Ja, ik weet zeker dat die misselijkheid en pijn voortkomen uit stress (eerder spanning eigenlijk). Misschien ook in combinatie met iets anders. Maar die spanning heeft er echt wel mee te maken.
Ik kan niet voorkomen dat ik zo gespannen raak. Dan zou ik situaties uit de weg moeten gaan, en dat is vrijwel onmogelijk.
Ik ben niet aan het hyperventileren op zo'n moment, met mijn ademhaling is dan niks mis. Als ik erop ga letten (bij bijv ontspanningsoefeningem) krijg ik het benauwd.
Is er echt niet nog iets anders wat ik eraan kan doen?
Antwoord
Het is moeilijk om je te adviseren zonder dat ik weet wat de oorzaak van je spanningsklachten is, maar om het even heel eenvoudig te bekijken: er is een oorzaak waardoor je gespannen raakt, en er is een gevolg. Je geeft aan dat je niets aan de oorzaak kunt doen en dat het onmogelijk is om situaties te vermijden.
Je wilt dus de gevolgen van je spanningsklachten verminderen. Ik kan je daarvoor nog een paar tips geven, maar er is ook een derde optie: op een andere manier met de situaties leren omgaan die stress veroorzaken. Hierdoor zullen je klachten ook verminderen. Misschien kun je daar toch nog eens over nadenken en eventueel is het zinvol om begeleiding te zoeken van een goede coach of stresscounselor. Maar zoals gezegd: ik ken je situatie niet.
Een aantal tips om spanning in het algemeen te verminderen:
- drink weinig of liefst geen alcohol, koffie of andere drankjes met cafeine
- beperk het gebruik van suiker zoveel mogelijk en eet gezond: veel groenten en fruit. Voeding kan veel invloed hebben op fysieke spanning
- zorg voor een uitlaatklep: ga bewegen (squashen kan bijvoorbeeld helpen als je spanning voortkomt uit frustratie of kwaadheid), koop een dartboard, zing zo hard en vals mogelijk in de auto, ga schilderen of bedenk iets anders waar jij energie van krijgt.
- probeer zo regelmatig mogelijk te leven en voldoende te slapen
- probeer gebeurtenissen in proportie te zien en laat je er niet door beheersen
- zorg dat je voldoende kan praten met mensen in je omgeving over wat je bezighoudt en dat je voldoende steun krijgt
- stel grenzen, denk voldoende aan jezelf, luister naar je gevoel, leer loslaten en relativeren
- geniet zoveel mogelijk van de leuke dingen in het leven, probeer te relativeren en zoveel mogelijk de humor van situaties in te zien
In jouw geval lijkt het me belangrijk om vooral te letten op wat je eet/drinkt en hoe je eet, omdat je problemen zich uiten in je spijsverteringsstelsel. Te veel en te snel eten of veel kauwgom eten (lucht inslikken) kan zorgen voor klachten. Suiker, alcohol en cafeiine kunnen je klachten verergeren. Blijf ook rekening houden met de mogelijkheid van (chronische) hyperventilatie. Structureel verkeerd ademen geeft ook klachten. Bij jou heeft het geen zin om je heel bewust op je ademhaling te concentreren maar het kan ook goed werken om je handen en voeten te ontspannen. Je ademhaling wordt dan vanzelf rustiger.
Veel succes en sterkte!
Je wilt dus de gevolgen van je spanningsklachten verminderen. Ik kan je daarvoor nog een paar tips geven, maar er is ook een derde optie: op een andere manier met de situaties leren omgaan die stress veroorzaken. Hierdoor zullen je klachten ook verminderen. Misschien kun je daar toch nog eens over nadenken en eventueel is het zinvol om begeleiding te zoeken van een goede coach of stresscounselor. Maar zoals gezegd: ik ken je situatie niet.
Een aantal tips om spanning in het algemeen te verminderen:
- drink weinig of liefst geen alcohol, koffie of andere drankjes met cafeine
- beperk het gebruik van suiker zoveel mogelijk en eet gezond: veel groenten en fruit. Voeding kan veel invloed hebben op fysieke spanning
- zorg voor een uitlaatklep: ga bewegen (squashen kan bijvoorbeeld helpen als je spanning voortkomt uit frustratie of kwaadheid), koop een dartboard, zing zo hard en vals mogelijk in de auto, ga schilderen of bedenk iets anders waar jij energie van krijgt.
- probeer zo regelmatig mogelijk te leven en voldoende te slapen
- probeer gebeurtenissen in proportie te zien en laat je er niet door beheersen
- zorg dat je voldoende kan praten met mensen in je omgeving over wat je bezighoudt en dat je voldoende steun krijgt
- stel grenzen, denk voldoende aan jezelf, luister naar je gevoel, leer loslaten en relativeren
- geniet zoveel mogelijk van de leuke dingen in het leven, probeer te relativeren en zoveel mogelijk de humor van situaties in te zien
In jouw geval lijkt het me belangrijk om vooral te letten op wat je eet/drinkt en hoe je eet, omdat je problemen zich uiten in je spijsverteringsstelsel. Te veel en te snel eten of veel kauwgom eten (lucht inslikken) kan zorgen voor klachten. Suiker, alcohol en cafeiine kunnen je klachten verergeren. Blijf ook rekening houden met de mogelijkheid van (chronische) hyperventilatie. Structureel verkeerd ademen geeft ook klachten. Bij jou heeft het geen zin om je heel bewust op je ademhaling te concentreren maar het kan ook goed werken om je handen en voeten te ontspannen. Je ademhaling wordt dan vanzelf rustiger.
Veel succes en sterkte!
Reactie
Hoi, Ik weet niet of het oke is dat ik nog een keer reageer? Het zit zeg maar zo.. Ik heb een eetprobleem. Sinds kort krijg daar hulp voor. De vrouw met wie ik daarover praat, die me helpt, vraagt de hele tijd naar de dingen die ik vroeger heb meegemaakt. Ik vind het heel erg lastig om daarover te praten (het is me tot nu toe ook nog niet gelukt) en raak daar enorm gespannen van. Die spanning gaat niet weg als ik daar naar buiten loop. Bewegen en tips die met eten te maken hebben zijn dus vrijwel onmogelijk voor mij. Iemand in mijn omgeving waarmee ik kan praten, heb ik ook niet echt. Er zijn genoeg mensen om me heen, maar ik kan met niemand praten over hoe ik me echt voel. Waarschijnlijk ligt dat aan mezelf, ik ben nogal gesloten. Naast dat eetprobleem slaap ik ook heel slecht, ik word wakker gehouden door flashbacks en ik pieker nogal veel. Naar mijn gevoel luisteren kan ik ook beter niet doen, dan sta ik niet voor de gevolgen in. :P Ik heb vroeger ontspanningsoefeningen geleerd, waarbij je niet op je ademhaling let, maar als ik die doe, krijg ik het benauwd. Ik let dan niet op mijn ademhaling, maar ik krijg een soort paniek gevoel. Iig nog bedankt voor je reactie.
Antwoord
Nee hoor, geen probleem dat je nog een keer reageert en bedankt voor je uitleg. Sommige dingen worden voor mij nu inderdaad wel wat duidelijker en ik begrijp ook dat tips over eten voor jou lastig zijn.
De aanleiding voor jouw spanningsklachten zijn dus (onder andere) de gesprekken met de vrouw van wie je hulp krijgt voor je eetprobleem, met name als het over je verleden gaat.
Heb je met haar ook gepraat over het feit dat die gesprekken zoveel spanning bij je oproepen en dat je daar zulke heftige lichamelijke reacties van krijgt? Het lijkt me niet de bedoeling dat je dingen teveel gaat forceren en jezelf gaat dwingen om te praten over dingen waar je op dit moment nog niet aan toe bent. Ik zou je aanraden om in ieder geval met haar een gesprek aan te gaan hierover. Bovendien is het ook belangrijk dat je je prettig voelt bij een hulpverlener, dat je haar voldoende vertrouwt en dat je ook het gevoel hebt dat je geholpen wordt.
Verder is het een kwestie van zo goed mogelijk voor jezelf zorgen en proberen zo gezond mogelijk te leven. Probeer een uitlaatklep voor je gevoel te vinden en misschien helpt het je om dingen op te schrijven die je kwijt wilt als je moeilijk met anderen kunt praten.
Voor de rest kan ik je helaas niet helpen, maar ik hoop van harte dat je een manier gaat vinden om je wat beter te voelen!
Veel succes en sterkte met alles!
De aanleiding voor jouw spanningsklachten zijn dus (onder andere) de gesprekken met de vrouw van wie je hulp krijgt voor je eetprobleem, met name als het over je verleden gaat.
Heb je met haar ook gepraat over het feit dat die gesprekken zoveel spanning bij je oproepen en dat je daar zulke heftige lichamelijke reacties van krijgt? Het lijkt me niet de bedoeling dat je dingen teveel gaat forceren en jezelf gaat dwingen om te praten over dingen waar je op dit moment nog niet aan toe bent. Ik zou je aanraden om in ieder geval met haar een gesprek aan te gaan hierover. Bovendien is het ook belangrijk dat je je prettig voelt bij een hulpverlener, dat je haar voldoende vertrouwt en dat je ook het gevoel hebt dat je geholpen wordt.
Verder is het een kwestie van zo goed mogelijk voor jezelf zorgen en proberen zo gezond mogelijk te leven. Probeer een uitlaatklep voor je gevoel te vinden en misschien helpt het je om dingen op te schrijven die je kwijt wilt als je moeilijk met anderen kunt praten.
Voor de rest kan ik je helaas niet helpen, maar ik hoop van harte dat je een manier gaat vinden om je wat beter te voelen!
Veel succes en sterkte met alles!
Met tegenzin en huilend naar het werk
Ik ben 29 jaar en werk al drie jaar onregelmatig, meestal avond of nachtdienst. Daarvoor heb ik mijn hobby's dansen en fitness op moeten zeggen en sociale contacten heb ik amper, gelukkig woon ik samen met mijn vriend die ik wel regelmatig zie. De laatste paar maanden ga ik met lood in mijn schoenen werken en heb er ook veel verdriet om.Zolang als ik al werk heb ik nog steeds mijn plek niet gevonden telkens pech het bedrijf gaat failliet of ik kan alleen weinig uren werken. Ik ben zo moe en verdrietig ik wil weg maar weet niet of dat verstandig is en hoe.....
Ik ben 29 jaar en werk al drie jaar onregelmatig, meestal avond of nachtdienst. Daarvoor heb ik mijn hobby's dansen en fitness op moeten zeggen en sociale contacten heb ik amper, gelukkig woon ik samen met mijn vriend die ik wel regelmatig zie. De laatste paar maanden ga ik met lood in mijn schoenen werken en heb er ook veel verdriet om.Zolang als ik al werk heb ik nog steeds mijn plek niet gevonden telkens pech het bedrijf gaat failliet of ik kan alleen weinig uren werken. Ik ben zo moe en verdrietig ik wil weg maar weet niet of dat verstandig is en hoe.....
Antwoord
Als ik je verhaal zo lees, is het me duidelijk dat je je erg rot voelt. Je zegt dat het ongeveer een paar maanden geleden is begonnen en dat het je steeds meer energie kost om naar je werk te gaan.
Er komen bij mij veel vragen op en het lijkt me dat het niet zomaar iets is wat eenvoudig en snel is op te lossen, omdat er ook zoveel verschillende dingen meespelen. Je voelt je eenzaam, je mist je sociale contacten, je hebt je hobby's moeten opgeven, je voelt je niet op je plek op je werk...
Is er een paar maanden geleden een aanleiding geweest waardoor je je niet meer lekker in je vel (en op je werk) voelt, of is dit geleidelijk ontstaan? Wat maakt je zo verdrietig? Is er een kans dat je bij dit bedrijf ook weg zou moeten?
Het lijkt me niet verstandig om overhaaste beslissingen te nemen, maar eerst eens te proberen om een aantal dingen op een rijtje te zetten. Misschien kun je met je leidinggevende praten, en eens nagaan of je via je werk bijvoorbeeld coaching kunt krijgen.
Wat mij ook opvalt in je verhaal, is dat de balans in je leven zoek is, en dan vooral de balans tussen werk en ontspanning. Je hebt geen hobby's meer die een uitlaatklep voor je zouden kunnen zijn, geen sociale contacten waar je plezier en ontspanning uit kunt halen. Het lijkt me dat je wereld een beetje te klein is geworden.
Als eerste stap zou ik je adviseren om eens te zoeken naar mogelijkheden om wat meer te ontspannen en eens met een coach te gaan praten. Misschien dat dit alvast een stap in de goede richting is.
Veel sterkte en succes!
Er komen bij mij veel vragen op en het lijkt me dat het niet zomaar iets is wat eenvoudig en snel is op te lossen, omdat er ook zoveel verschillende dingen meespelen. Je voelt je eenzaam, je mist je sociale contacten, je hebt je hobby's moeten opgeven, je voelt je niet op je plek op je werk...
Is er een paar maanden geleden een aanleiding geweest waardoor je je niet meer lekker in je vel (en op je werk) voelt, of is dit geleidelijk ontstaan? Wat maakt je zo verdrietig? Is er een kans dat je bij dit bedrijf ook weg zou moeten?
Het lijkt me niet verstandig om overhaaste beslissingen te nemen, maar eerst eens te proberen om een aantal dingen op een rijtje te zetten. Misschien kun je met je leidinggevende praten, en eens nagaan of je via je werk bijvoorbeeld coaching kunt krijgen.
Wat mij ook opvalt in je verhaal, is dat de balans in je leven zoek is, en dan vooral de balans tussen werk en ontspanning. Je hebt geen hobby's meer die een uitlaatklep voor je zouden kunnen zijn, geen sociale contacten waar je plezier en ontspanning uit kunt halen. Het lijkt me dat je wereld een beetje te klein is geworden.
Als eerste stap zou ik je adviseren om eens te zoeken naar mogelijkheden om wat meer te ontspannen en eens met een coach te gaan praten. Misschien dat dit alvast een stap in de goede richting is.
Veel sterkte en succes!
Reactie
Bedankt voor je reactie, het is geleidelijk ontstaan en verergerd, mijn leidinggevende laat me veel uren en lange nachten achter elkaar werken, als ik daar iets van zeg is hij niet voor rede vatbaar ook het werk zelf valt tegen,dat heb ik eerlijk gezegd dat het niet bij me past, maar daar wordt niks mee gedaan, daarom wil ik nu ander werk gaan zoeken. Ik sta dag en nacht klaar ben nooit ziek maar krijg stank voor dank! Wat mij zo verdrietig maakt is dat ik me nutteloos voel, onbelangrijk en ik heb helemaal niks om trots op te zijn, niets waar ik in uitblink...Ik ben een opgever, ik kan dingen moeilijk volhouden. Dan wil ik bv. met goede moed aan iets nieuws beginnen, maar dan geef ik het na een tijdje op, en dan voel ik mij toch weer mislukt nadien.
Gelukkig heb ik een lieve vriend en ben best wel gelukkig, maar soms.. dan is het allemaal eventjes teveel... Dan wil ik iedereen van mij wegduwen, mij totaal afsluiten van iedereen, omdat ik mij niet goed genoeg voel.... Dan wil ik gewoon eventjes van de wereld verdwijnen, mezelf uitzetten voor eventjes…
Gelukkig heb ik een lieve vriend en ben best wel gelukkig, maar soms.. dan is het allemaal eventjes teveel... Dan wil ik iedereen van mij wegduwen, mij totaal afsluiten van iedereen, omdat ik mij niet goed genoeg voel.... Dan wil ik gewoon eventjes van de wereld verdwijnen, mezelf uitzetten voor eventjes…
Antwoord
Ik kan begrijpen dat je je niet prettig voelt in je werk. Het werk is zwaar voor je en je krijgt maar weinig waardering van je leidinggevende.
We besteden eigenlijk behoorlijk veel tijd aan ons werk en dan is het des te belangrijker dat we iets doen waar we ons goed bij voelen. Behalve dat het inkomsten oplevert, is je werk ook belangrijk voor je gevoel iets nuttigs bij te dragen aan de samenleving, jezelf te kunnen ontwikkelen en te groeien.
Ik lees bij je dat je zelfvertrouwen in de loop van de jaren waarschijnlijk is afgenomen door negatieve ervaringen en je denkt zelfs negatief over jezelf. Of dat alleen door ervaringen met je werk komt, kan ik uiteraard niet zeggen, maar het lijkt me wel een belangrijk punt om aan te werken.
Daarnaast zou ik je adviseren om eens serieus te gaan onderzoeken waar je capaciteiten liggen. Je hebt het gevoel dat je nergens goed in bent, maar daar geloof ik persoonlijk niet in. Iedereen is wel ergens goed in. Je moet het alleen nog ontdekken. Misschien heb je tot nu toe nog niet de goede keuzes gemaakt in je loopbaan, maar je bent nog geen 30 en je hebt dus nog volop mogelijkheden om een andere richting in te slaan.
Mocht je hier zelf niet uitkomen, dan zou ik je adviseren om eens op zoek te gaan naar iemand die je hierbij kan helpen. Soms kan bijvoorbeeld een (loopbaan)coach je op heel nieuwe ideeën en mogelijkheden brengen.
Ik wens je veel succes en hoop dat het je lukt om je snel wat optimistischer, zelfverzekerder en minder verdrietig te voelen!
We besteden eigenlijk behoorlijk veel tijd aan ons werk en dan is het des te belangrijker dat we iets doen waar we ons goed bij voelen. Behalve dat het inkomsten oplevert, is je werk ook belangrijk voor je gevoel iets nuttigs bij te dragen aan de samenleving, jezelf te kunnen ontwikkelen en te groeien.
Ik lees bij je dat je zelfvertrouwen in de loop van de jaren waarschijnlijk is afgenomen door negatieve ervaringen en je denkt zelfs negatief over jezelf. Of dat alleen door ervaringen met je werk komt, kan ik uiteraard niet zeggen, maar het lijkt me wel een belangrijk punt om aan te werken.
Daarnaast zou ik je adviseren om eens serieus te gaan onderzoeken waar je capaciteiten liggen. Je hebt het gevoel dat je nergens goed in bent, maar daar geloof ik persoonlijk niet in. Iedereen is wel ergens goed in. Je moet het alleen nog ontdekken. Misschien heb je tot nu toe nog niet de goede keuzes gemaakt in je loopbaan, maar je bent nog geen 30 en je hebt dus nog volop mogelijkheden om een andere richting in te slaan.
Mocht je hier zelf niet uitkomen, dan zou ik je adviseren om eens op zoek te gaan naar iemand die je hierbij kan helpen. Soms kan bijvoorbeeld een (loopbaan)coach je op heel nieuwe ideeën en mogelijkheden brengen.
Ik wens je veel succes en hoop dat het je lukt om je snel wat optimistischer, zelfverzekerder en minder verdrietig te voelen!
Hoe kan ik mijn sportstress verminderen ?
Hallo ik ben een jongen van 16. ik speel basketbal en men heeft toch wel hoge verwachtingen van mij. nu komt het dat ik bv. in een match inval en ik echt zeer veel zenuwen heb en onzeker ben , ook al weet ik dat ik het wel kan. die zenuwen leiden tot het niet meer 100procent kunnen controleren van mij spierkracht bij bv als ik een pass geef of shot. het resulteert ook dat ik te overgevoeligheid, handen trillen, of ik voel me zwak en sterk voel tegelijk bij bv bal ontvangst en dat de bal gewoon door mijn handen glipt. ik speel al lang basket dus ik kan het wel maar die stress gooit me toch wel roet in het eten. wat kan ik dus doen om meer controle te hebben over mijn spierkracht en lichaam?
Hallo ik ben een jongen van 16. ik speel basketbal en men heeft toch wel hoge verwachtingen van mij. nu komt het dat ik bv. in een match inval en ik echt zeer veel zenuwen heb en onzeker ben , ook al weet ik dat ik het wel kan. die zenuwen leiden tot het niet meer 100procent kunnen controleren van mij spierkracht bij bv als ik een pass geef of shot. het resulteert ook dat ik te overgevoeligheid, handen trillen, of ik voel me zwak en sterk voel tegelijk bij bv bal ontvangst en dat de bal gewoon door mijn handen glipt. ik speel al lang basket dus ik kan het wel maar die stress gooit me toch wel roet in het eten. wat kan ik dus doen om meer controle te hebben over mijn spierkracht en lichaam?
Antwoord
Ik begrijp dat je tijdens het spelen van een match behoorlijk veel stress ervaart. Anderen hebben hoge verwachtingen van je en jij wilt natuurlijk ook graag aan die verwachtingen voldoen. Hierdoor leg je jezelf veel druk op. Je bent bang om het verkeerd te doen of om fouten te maken en je voelt je daardoor onzeker en gespannen. Het vervelende is dat je juist daardoor weer meer kans hebt om fouten te maken. Niet omdat je het niet zou kunnen, maar alleen omdat je zenuwachtig bent.
Jouw lichaam reageert op die stress met gespannen spieren. Hierdoor voel je te weinig controle over je lichaam en juist bij sport is dat erg belangrijk.
Naar mijn idee draait het bij jou om de volgende dingen:
- zelfvertrouwen
- kunnen ontspannen
- kunnen focussen
Als het gaat om zelfvertrouwen, zou ik je de volgende vraag willen stellen: Hoe kan jij ervoor zorgen dat je meer in jezelf gaat geloven? Je schrijft dat je al veel ervaring hebt met basketbal en dat je het ook kunt. Maar tegelijk ben je bang dat je het niet goed zult doen. Zou het je helpen als je van anderen de bevestiging krijgt dat het goed gaat? Zijn de verwachtingen van anderen ook echt zo hoog als je denkt? Heb je er al eens met je coach of trainer over gepraat?
Ten tweede denk ik dat het belangrijk voor je is om je te kunnen ontspannen. Let daarbij vooral op je ademhaling. Probeer je adem zo laag mogelijk in je buik te voelen en adem langzaam in en uit. Let op je spieren. Span ze even aan en laat dan los en voel de ontspanning. Als je dit regelmatig oefent, kun je je ook makkelijker voor een match ontspannen en zullen je spieren minder gauw trillen.
Tenslotte kun je je oefenen in het focussen op waar je mee bezig bent. Waarschijnlijk heb je allerlei gedachten in je hoofd, zoals: "als het maar goed gaat" of "als ik die bal maar niet laat vallen" of "wat zullen anderen van me denken". Juist door dat soort gedachten maak je jezelf zenuwachtig en kun je slechter gaan presteren. Wat je zou kunnen doen is telkens als je zo'n gedachte hebt, even diep inademen, stevig uitademen en bijvoorbeeld tegen jezelf zeggen: "Wat ik nu denk is onzin. Ik kan het en ik ga het doen!" (kan natuurlijk ook iets anders zijn) Concentreer je vervolgens volledig op de match en laat die onzekere gedachten niet meer toe.
Ik hoop dat je hier iets aan hebt en ik wens je veel succes!
Jouw lichaam reageert op die stress met gespannen spieren. Hierdoor voel je te weinig controle over je lichaam en juist bij sport is dat erg belangrijk.
Naar mijn idee draait het bij jou om de volgende dingen:
- zelfvertrouwen
- kunnen ontspannen
- kunnen focussen
Als het gaat om zelfvertrouwen, zou ik je de volgende vraag willen stellen: Hoe kan jij ervoor zorgen dat je meer in jezelf gaat geloven? Je schrijft dat je al veel ervaring hebt met basketbal en dat je het ook kunt. Maar tegelijk ben je bang dat je het niet goed zult doen. Zou het je helpen als je van anderen de bevestiging krijgt dat het goed gaat? Zijn de verwachtingen van anderen ook echt zo hoog als je denkt? Heb je er al eens met je coach of trainer over gepraat?
Ten tweede denk ik dat het belangrijk voor je is om je te kunnen ontspannen. Let daarbij vooral op je ademhaling. Probeer je adem zo laag mogelijk in je buik te voelen en adem langzaam in en uit. Let op je spieren. Span ze even aan en laat dan los en voel de ontspanning. Als je dit regelmatig oefent, kun je je ook makkelijker voor een match ontspannen en zullen je spieren minder gauw trillen.
Tenslotte kun je je oefenen in het focussen op waar je mee bezig bent. Waarschijnlijk heb je allerlei gedachten in je hoofd, zoals: "als het maar goed gaat" of "als ik die bal maar niet laat vallen" of "wat zullen anderen van me denken". Juist door dat soort gedachten maak je jezelf zenuwachtig en kun je slechter gaan presteren. Wat je zou kunnen doen is telkens als je zo'n gedachte hebt, even diep inademen, stevig uitademen en bijvoorbeeld tegen jezelf zeggen: "Wat ik nu denk is onzin. Ik kan het en ik ga het doen!" (kan natuurlijk ook iets anders zijn) Concentreer je vervolgens volledig op de match en laat die onzekere gedachten niet meer toe.
Ik hoop dat je hier iets aan hebt en ik wens je veel succes!
Niet meer huilen bij moeilijke situaties?
Ik ben recent beginnen werken en moet alles dus nog wat leren. Af en toe sluipt er nog een grote fout in mijn werk. Ik doe dit niet express maar als ik daarvoor op de vingers wordt getikt begin ik altijd te huilen. Dit komt totaal verkeerd en onproffesioneel over maar ik kan hier niets tegen doen en de collega's zijn echt niet grof of zo. Wat zijn mijn mogelijkheden om dit niet meer te doen?
Ik ben recent beginnen werken en moet alles dus nog wat leren. Af en toe sluipt er nog een grote fout in mijn werk. Ik doe dit niet express maar als ik daarvoor op de vingers wordt getikt begin ik altijd te huilen. Dit komt totaal verkeerd en onproffesioneel over maar ik kan hier niets tegen doen en de collega's zijn echt niet grof of zo. Wat zijn mijn mogelijkheden om dit niet meer te doen?
Antwoord
Ik kan me goed voorstellen dat je je ongemakkelijk voelt bij deze situatie. Je wilt een professionele en goede indruk maken, maar hebt op sommige momenten je emoties niet helemaal onder controle.
Natuurlijk maak je die fouten niet expres, en misschien wil je juist omdat je nog niet zo lang geleden begonnen bent met werken, het allemaal extra goed doen. Misschien schrik je er van als je door je collega's op de vingers wordt getikt, omdat je niet had verwacht dat je een fout hebt gemaakt. Iedereen reageert daar weer anders op, en toevallig begin jij makkelijk te huilen.
Wat je zou kunnen proberen, is steeds tegen jezelf zeggen dat het niet erg is om fouten te maken. Iedereen maakt fouten. Probeer ook om voorbereid te zijn op eventueel commentaar van je collega's. Je zou zelfs in het klein kunnen oefenen hiermee door expres een héél klein foutje te maken en je voor te bereiden op wat je collega's er van zullen zeggen, zodat je op die manier makkelijker je emoties in bedwang kunt houden. Kun je je dit niet veroorloven op je werk, probeer het dan eens in een andere situatie waarbij hetzelfde gebeurt. Op die manier kun je oefenen met niet-huilen...
Veel succes!
Natuurlijk maak je die fouten niet expres, en misschien wil je juist omdat je nog niet zo lang geleden begonnen bent met werken, het allemaal extra goed doen. Misschien schrik je er van als je door je collega's op de vingers wordt getikt, omdat je niet had verwacht dat je een fout hebt gemaakt. Iedereen reageert daar weer anders op, en toevallig begin jij makkelijk te huilen.
Wat je zou kunnen proberen, is steeds tegen jezelf zeggen dat het niet erg is om fouten te maken. Iedereen maakt fouten. Probeer ook om voorbereid te zijn op eventueel commentaar van je collega's. Je zou zelfs in het klein kunnen oefenen hiermee door expres een héél klein foutje te maken en je voor te bereiden op wat je collega's er van zullen zeggen, zodat je op die manier makkelijker je emoties in bedwang kunt houden. Kun je je dit niet veroorloven op je werk, probeer het dan eens in een andere situatie waarbij hetzelfde gebeurt. Op die manier kun je oefenen met niet-huilen...
Veel succes!
Reactie
bedankt voor de snelle reactie
ik probeer me me wel voor te bereiden door mezelf te vertellen dat het niet expres is, dat iedereen wel fouten maakt, dat het niet erg is om fouten te maken (maar in mijn job kost het de firma wel wat geld), maar tot nu toe heb ik nog niet veel verbetering gemerkt.
Zijn er nog andere zaken die ik kan proberen?
ik probeer me me wel voor te bereiden door mezelf te vertellen dat het niet expres is, dat iedereen wel fouten maakt, dat het niet erg is om fouten te maken (maar in mijn job kost het de firma wel wat geld), maar tot nu toe heb ik nog niet veel verbetering gemerkt.
Zijn er nog andere zaken die ik kan proberen?
Antwoord
Ik zie dat je zelf ook al van alles geprobeerd hebt, maar dat het tot nu toe nog te weinig heeft opgeleverd. Je zou jezelf eens de volgende vragen kunnen stellen:
- heb je hier alleen op je werk last van of reageer je in het dagelijks leven ook snel motioneel?
- ben je heel erg gespannen op je werk? Huilen kan een ontlading van spanning zijn. Probeer in dat geval je wat meer te ontspannen. Let op je houding en je ademhaling.
- hoe erg is het eigenlijk dat anderen je zien huilen? Hoe meer je denkt "ik mag niet huilen", hoe gespannener je wordt en hoe makkelijker je misschien gaat huilen. Met blozen werkt dit bijvoorbeeld ook zo. Bedenk dat je nou eenmaal zo bent en dat het niet erg is. Probeer het te accepteren als iets dat op dit moment nou eenmaal zo is.
- hoe groot is de kans dat het vanzelf overgaat? Dat als je eenmaal gewend bent aan je werk, je je vanzelf rustiger en beter in je vel gaat voelen. Het zou ook zomaar iets tijdelijks kunnen zijn.
Mocht je er niet uitkomen en merk je dat het je functioneren teveel beinvloedt, praat er dan eens over met je leidinggevende. Misschien kun je via je werk eens met een coach gaan praten om te leren hier beter mee om te gaan.
Veel succes!
- heb je hier alleen op je werk last van of reageer je in het dagelijks leven ook snel motioneel?
- ben je heel erg gespannen op je werk? Huilen kan een ontlading van spanning zijn. Probeer in dat geval je wat meer te ontspannen. Let op je houding en je ademhaling.
- hoe erg is het eigenlijk dat anderen je zien huilen? Hoe meer je denkt "ik mag niet huilen", hoe gespannener je wordt en hoe makkelijker je misschien gaat huilen. Met blozen werkt dit bijvoorbeeld ook zo. Bedenk dat je nou eenmaal zo bent en dat het niet erg is. Probeer het te accepteren als iets dat op dit moment nou eenmaal zo is.
- hoe groot is de kans dat het vanzelf overgaat? Dat als je eenmaal gewend bent aan je werk, je je vanzelf rustiger en beter in je vel gaat voelen. Het zou ook zomaar iets tijdelijks kunnen zijn.
Mocht je er niet uitkomen en merk je dat het je functioneren teveel beinvloedt, praat er dan eens over met je leidinggevende. Misschien kun je via je werk eens met een coach gaan praten om te leren hier beter mee om te gaan.
Veel succes!
Weer overspannen
ik val in een reorganisatie van woonbegeleider naar verzorgde dit werk kon ik niet aan en kwam ik overspannen thuis te zitten na 6 weken moest ik weer an het werk als voedingassistent of terug de verzorging in dus koos ik voeding nu heb ik me 2 weken terug weer ziekgemeld ik heb een miskraam gehad en ben weer overspannen nu heeft mijn leidinggevende mij niet ziek gemeld voor de eerste week omdat ze mij nog niet gesproken had mag dat zomaar
ik val in een reorganisatie van woonbegeleider naar verzorgde dit werk kon ik niet aan en kwam ik overspannen thuis te zitten na 6 weken moest ik weer an het werk als voedingassistent of terug de verzorging in dus koos ik voeding nu heb ik me 2 weken terug weer ziekgemeld ik heb een miskraam gehad en ben weer overspannen nu heeft mijn leidinggevende mij niet ziek gemeld voor de eerste week omdat ze mij nog niet gesproken had mag dat zomaar
Antwoord
Vervelend voor u dat u zich nog steeds niet goed voelt en u zich opnieuw ziek heeft moeten melden.
Het is een beetje vreemd dat uw leidinggevende u niet heeft ziek gemeld, maar eerlijk gezegd ben ik niet gespecialiseerd in dit soort vragen, dit ligt wat meer op juridisch gebied en daar kunnen anderen u beter mee helpen.
U zou kunnen bekijken wat voor u persoonlijk het nadeel is dat uw leidinggevende u de eerste week niet heeft ziek gemeld en bijvoorbeeld advies vragen bij een adviseur op het gebied van personeelszaken of arbeidsrecht.
Mocht u inhoudelijke vragen over stress, overspannenheid of burnout hebben, dan kunt u deze altijd aan mij stellen.
Veel succes!
Het is een beetje vreemd dat uw leidinggevende u niet heeft ziek gemeld, maar eerlijk gezegd ben ik niet gespecialiseerd in dit soort vragen, dit ligt wat meer op juridisch gebied en daar kunnen anderen u beter mee helpen.
U zou kunnen bekijken wat voor u persoonlijk het nadeel is dat uw leidinggevende u de eerste week niet heeft ziek gemeld en bijvoorbeeld advies vragen bij een adviseur op het gebied van personeelszaken of arbeidsrecht.
Mocht u inhoudelijke vragen over stress, overspannenheid of burnout hebben, dan kunt u deze altijd aan mij stellen.
Veel succes!
Huisarts diagnose is stress?!
Ik ben een jongen van 22 jaar die werkzaam is in de horeca. sinds 2 weken heb ik last van tintelingen in armen en benen ( vooral linker kant ) mega hoofdpijn vooral rond de ogen en achter in me nek aan het begin van de schedel, pijn in me nek zelf en hartkloppingen, zo erg dat ik me hart zie kloppen in me nek en in me buik. Verder ben ik af en toe duizelig en beetje snel buiten adem. Kan dit door stress komen? er is verder niets geks gebeurd in mijn leven, geen groot verlies of dergelijke dingen. Wel heb ik 2 weken geleden een tattoo laten zetten waar ik erg gespannen voor was, en 2 dagen voor dat ik deze liet zetten begonen de eerste symptomen van de tintelingen en slecht kunnen slapen.. Ik maak me echt grote zorgen dat er iets mis is met me hart of een ander orgaan.. help
Ik ben een jongen van 22 jaar die werkzaam is in de horeca. sinds 2 weken heb ik last van tintelingen in armen en benen ( vooral linker kant ) mega hoofdpijn vooral rond de ogen en achter in me nek aan het begin van de schedel, pijn in me nek zelf en hartkloppingen, zo erg dat ik me hart zie kloppen in me nek en in me buik. Verder ben ik af en toe duizelig en beetje snel buiten adem. Kan dit door stress komen? er is verder niets geks gebeurd in mijn leven, geen groot verlies of dergelijke dingen. Wel heb ik 2 weken geleden een tattoo laten zetten waar ik erg gespannen voor was, en 2 dagen voor dat ik deze liet zetten begonen de eerste symptomen van de tintelingen en slecht kunnen slapen.. Ik maak me echt grote zorgen dat er iets mis is met me hart of een ander orgaan.. help
Antwoord
Ik kan me je zorgen goed voorstellen, wat je lichamelijk ervaart kan heel beangstigend zijn. Helaas kan ik niet met zekerheid zeggen wat de oorzaak is van je klachten, maar het zou inderdaad stress kunnen zijn.
Je klachten doen denken aan hyperventilatie en andere spanningsklachten (gespannen spieren, tintelingen, snel buiten adem zijn, hoofdpijn, slecht slapen). Misschien dat door de spanning voor het laten zetten van je tattoo je klachten begonnen zijn en dat je daarna hier een beetje in bent blijven hangen.
Gezien je leeftijd is de kans niet zo groot dat je iets aan je hart hebt, maar het is altijd verstandig om even een afspraak met je huisarts te maken, al zou het alleen al zijn om even gerustgesteld te worden.
Stress kan vele oorzaken hebben, en dat hoeven niet altijd grote gebeurtenissen in je leven te zijn.
Veel sterkte!
Je klachten doen denken aan hyperventilatie en andere spanningsklachten (gespannen spieren, tintelingen, snel buiten adem zijn, hoofdpijn, slecht slapen). Misschien dat door de spanning voor het laten zetten van je tattoo je klachten begonnen zijn en dat je daarna hier een beetje in bent blijven hangen.
Gezien je leeftijd is de kans niet zo groot dat je iets aan je hart hebt, maar het is altijd verstandig om even een afspraak met je huisarts te maken, al zou het alleen al zijn om even gerustgesteld te worden.
Stress kan vele oorzaken hebben, en dat hoeven niet altijd grote gebeurtenissen in je leven te zijn.
Veel sterkte!
Mijn dochter heeft burn-out. Kan ik helpen?
mijn dochter praat niet over haar burn-out is heel beschermend t.o.v. mij weet niet hoe ik hier mee om moet gaan
mijn dochter praat niet over haar burn-out is heel beschermend t.o.v. mij weet niet hoe ik hier mee om moet gaan
Antwoord
Het is vervelend voor uw dochter dat ze een burnout heeft en het is heel begrijpelijk dat u zich zorgen maakt en haar graag wil helpen.
Een van de kenmerken van burnout kan zijn dat iemand totaal geen energie meer heeft en de behoefte heeft om zich af te sluiten. Alles is dan teveel, en zelfs het praten over hoe je je voelt kan dan zelfs meer stress opleveren en aanvoelen als een druk.
Dit kan tijdelijk zijn: een signaal van het lichaam dat de batterij gewoon leeg is en dat rust het allerbelangrijkste is.
Hoewel u het beste wilt voor uw dochter, kan zij waarschijnlijk zelf het beste aangeven waar ze behoefte aan heeft: u kunt haar niet dwingen. Wel kunt u tegen haar zeggen dat wanneer ze er aan toe is, ze altijd bij u terecht kunt.
Van de andere kant is het belangrijk dat ze niet te lang wacht met hulp zoeken. Ze kan bijvoorbeeld via haar werkgever vragen om een traject te volgen bij een stresscounselor.
Veel sterkte!
Een van de kenmerken van burnout kan zijn dat iemand totaal geen energie meer heeft en de behoefte heeft om zich af te sluiten. Alles is dan teveel, en zelfs het praten over hoe je je voelt kan dan zelfs meer stress opleveren en aanvoelen als een druk.
Dit kan tijdelijk zijn: een signaal van het lichaam dat de batterij gewoon leeg is en dat rust het allerbelangrijkste is.
Hoewel u het beste wilt voor uw dochter, kan zij waarschijnlijk zelf het beste aangeven waar ze behoefte aan heeft: u kunt haar niet dwingen. Wel kunt u tegen haar zeggen dat wanneer ze er aan toe is, ze altijd bij u terecht kunt.
Van de andere kant is het belangrijk dat ze niet te lang wacht met hulp zoeken. Ze kan bijvoorbeeld via haar werkgever vragen om een traject te volgen bij een stresscounselor.
Veel sterkte!
Wat te doen tegen ovespannenheid of burn out?
mijn vader heeft sinds 4 maanden last van een strakke band om zijn hoofd en er zit bijna geen verbetering in, en er zijn ook nog allerlei bijkomende klachten zoals slapeloosheid,nergens zin in hebben,snel moe worden,kan niet tegen drukte, hij had in het begin ook erg last van oorsuizen,dat heeft hij nu niet meer, maar wat kan dit zijn en wat valt er aan te doen?en hoelang kan dit nog duren? hij krijgt telkens van de huisarts nieuwe slaaptabletten, maar het verandert weinig, graag uw advies, alvast vriendelijk bedankt.
mijn vader heeft sinds 4 maanden last van een strakke band om zijn hoofd en er zit bijna geen verbetering in, en er zijn ook nog allerlei bijkomende klachten zoals slapeloosheid,nergens zin in hebben,snel moe worden,kan niet tegen drukte, hij had in het begin ook erg last van oorsuizen,dat heeft hij nu niet meer, maar wat kan dit zijn en wat valt er aan te doen?en hoelang kan dit nog duren? hij krijgt telkens van de huisarts nieuwe slaaptabletten, maar het verandert weinig, graag uw advies, alvast vriendelijk bedankt.
Antwoord
Het is moeilijk te zeggen wat er precies met uw vader aan de hand is. Ik begrijp uit uw verhaal dat de huisarts vermoedt dat stress de oorzaak van zijn klachten is. En de symptomen die u beschrijft zouden inderdaad kunnen voortkomen uit stress.
Zodra stressklachten lang gaan duren, kunnen mensen in een vicieuze cirkel terechtkomen en kan het steeds lastiger worden om er weer op eigen kracht vanaf te komen.
Naar mijn idee is het nemen van slaappillen geen oplossing. Tijdelijk kan dit even helpen, maar het zal toch belangrijk zijn om de oorzaak van zijn klachten te achterhalen. Ik zou u adviseren om eerst alle fysieke oorzaken te laten uitsluiten en daarna eens contact opnemen met een goede stresscounselor. Het is met name belangrijk om de oorzaken van stress te kunnen achterhalen. Dit kunnen ingrijpende gebeurtenissen zijn in iemands leven, maar ook bepaalde gewoontes of een "verkeerde" manier van omgaan met situaties kan stress veroorzaken. Pas zodra de oorzaak duidelijk is, kan er aan een oplossing worden gewerkt.
Veel sterkte!
Zodra stressklachten lang gaan duren, kunnen mensen in een vicieuze cirkel terechtkomen en kan het steeds lastiger worden om er weer op eigen kracht vanaf te komen.
Naar mijn idee is het nemen van slaappillen geen oplossing. Tijdelijk kan dit even helpen, maar het zal toch belangrijk zijn om de oorzaak van zijn klachten te achterhalen. Ik zou u adviseren om eerst alle fysieke oorzaken te laten uitsluiten en daarna eens contact opnemen met een goede stresscounselor. Het is met name belangrijk om de oorzaken van stress te kunnen achterhalen. Dit kunnen ingrijpende gebeurtenissen zijn in iemands leven, maar ook bepaalde gewoontes of een "verkeerde" manier van omgaan met situaties kan stress veroorzaken. Pas zodra de oorzaak duidelijk is, kan er aan een oplossing worden gewerkt.
Veel sterkte!
